یارب ز چشم ما نشودکم گریستن

تو ابن آدمی گرت امید رحمتی است

میراث دیده گیر ز آدم گریستن

گر شد دل از نشاط و لب از خنده بی نصیب

ضعف اینچنین که خصم توانایی منست

مشکل که بی رخ تو توانم گریستن

شبنم ز وصل گل چه نشاط آرزو کند