مشکل که بی رخ تو توانم گریستن

گر شد دل از نشاط و لب از خنده بی نصیب

یارب ز چشم ما نشودکم گریستن

ضعف اینچنین که خصم توانایی منست

شبنم ز وصل گل چه نشاط آرزو کند

اینجاست بر نگاه مقدم گریستن

کس اینقدر ادب قفس درد دل مباد