در عید خنده و به محرم گریستن

تاکی به رنگ طفل مزاجان روزگار

بر بیش شاد بودن و بر کم گریستن

عیش و غم تو تابع رسم است ، ورنه چیست

آنجاکه صبح گریه شادی ست شبنمش

آموخته ست خنده ما هم گریستن

سامان گریه هم به کف گریه دادن است