نشئه پرواز دارد بال و پر برداشتن

جانکنیها در کمین نامرادی خفته است

چون نگین صد زخم باید بر جگر برداشتن

آگهی دست از غبار آرزو افشاندن ست

همچو شبنم بی کمند جذبه خورشید عشق

سخت دشوار است ازین گلشن نظر برداشتن

از بساط وحشت این دشت چون ریگ روان