کارگه حیرتی ورنه که داردگمان

سوی ادبگاه خاک یک مژه خم داشتن

چوب به کرباس پیچ ، طاسی و چرمی و هیچ

نیست جز این دستگاه طبل و علم داشتن

دل به بر و حسرت دیر و حرم داشتن

گر طلب عافیت دامن جهدت کشد

آبله واری خوش است پاس قدم داشتن