سواد سحر این وادی تعلق جاده ای دارد

گذشتی همچو عمر شمع در سودای بگذشتن

اگر آنسوی افلاکی همان وا مانده خاکی

گذشتن سخت دشوارست ازین صحرای بگذشتن

زهستی تا عدم یک طول وصد پهنای بگذشتن

جهان وحشت است اینجا توقف کو، اقامت کو

تحیر یک دو دم پل بسته بر دریای بگذشتن