ز سر تا پای خود محو یک انداز نظرکردن

خوشا ذوق فنا و وحشت ساز شرر کردن

غرور ناز و آنگه خاک گردیدن چه ننگست این

حیا کن از دم تیغی که می باید سپر کردن

حوادث کم کند آشفته اوضاع ملایم را