حوادث کم کند آشفته اوضاع ملایم را

ز سر تا پای خود محو یک انداز نظرکردن

غرور ناز و آنگه خاک گردیدن چه ننگست این

حیا کن از دم تیغی که می باید سپر کردن

پریشانی نبیند آب از زبر و زبر کردن

چمن ساز بهار عشقم از شوقم مشو غافل

به مژگان بایدم گلچینی داغ جگر کردن