پریشانی نبیند آب از زبر و زبر کردن

غرور ناز و آنگه خاک گردیدن چه ننگست این

حیا کن از دم تیغی که می باید سپر کردن

حوادث کم کند آشفته اوضاع ملایم را

چمن ساز بهار عشقم از شوقم مشو غافل

به مژگان بایدم گلچینی داغ جگر کردن

به رنگی بی غبار افتاده در راه تو حیرانم