با خلق بی حیایی ست شرم از خدا نکردن

هر چند رنگ نازت مشاطه غنا بود

بر خون ما ستم کرد یاد حنا نکردن

حیفست محرم بحر بر موج خرده گیرد

قلقل نواست مینا، ای ساقیان صفیری

بر رنگ رفته ما تاکی صدا نکردن

وصل گهر درین بحر، موقوف بی تلاشی است