نقد غنایم عمر واجستم از رفیقان

بر رنگ رفته ما تاکی صدا نکردن

وصل گهر درین بحر، موقوف بی تلاشی است

ای موج، مصلحت نیست ترک شنا نکردن

گفتند: دامن هم ازکف رها نکردن

انجام کار چون موج منظور هیچکس نیست

عمریست می رود پیش رو بر قفا نکردن