جنون مفتست اگر یک ناله عریان می توان کردن

شب حرمان فرو برده ست عصیان گاه هستی را

اگر اشکی به درد آید چراغان می توان کردن

بهار دستگاه شوق و چندین رنگ سودایی

غبار وادی حسرت فسردن بر نمی دارد

به پای هر که از خود رفت جولان می توان کردن

اگر حرص گهر دامن نگیرد قطره ما را