برون زین بحر چندین رنگ توفان می توان کردن

غبار وادی حسرت فسردن بر نمی دارد

به پای هر که از خود رفت جولان می توان کردن

اگر حرص گهر دامن نگیرد قطره ما را

به رنگ شمع دارم رفتنی در پیش ازین محفل

به پا جهدی که نتوانم به مژگان می توان کردن

به وحشت دامن همت اگر یکچین بلند افتد