به خیال قامت یار دو سه سرو آه کردن

چقدر بهار دارد سوی دل نگاه کردن

کس از التفات خوبان نگرفت بهره آسان

ره سنگ می گشاید به دل تو راه کردن

ز قبول و رد میندیش که مراد سایل اینجا