کس از التفات خوبان نگرفت بهره آسان

چقدر بهار دارد سوی دل نگاه کردن

به خیال قامت یار دو سه سرو آه کردن

ره سنگ می گشاید به دل تو راه کردن

ز قبول و رد میندیش که مراد سایل اینجا

دم جراتی ست وقف لب عذر خواه کردن