چه ممکن ست که ظالم رسد به اوج کمال

رگی ست آنکه ز تن می کند جدا گردن

ز خود نمایی طاقت نمی توان برخاست

به حکم خجلت اگر بشکند عصاگردن

مگرکشیدن دارش کند رسا گردن

رگی که ساز تو دارد گسستن آهنگ است

چوگردباد مده تاب بر هوا گردن