فتاده است سر و می کشد ز پاگردن

به هر که وانگری هستی ستم ایجاد

ز پشت پاش کشیده ست پوست تا گردن

به رنگ دانه درین کشتزار دعوی خیز

فکنده ایم سپر تا قضا چه پیش آرد

ستمگران دم تیغند و عجز ما گردن

تو از حلاوت تسلیم غافلی ورنه