هر چه دارد این مزرع برگ و ساز تسلیم است

کرده ام سری تعمیر از شکست صد گردن

حرص افسر آرایی سر به سنگ می کوبد

سجده مفت راحتها گرکند مدد گردن

تخم می دماند سر ریشه می دود گردن

انتخاب این مسلخ قطعه های همواری ست

پشت و سینه تا باشد کس نمی خرد گردن