بید بهار یاسیم از بی بری مپرسید

خلقی نشسته اینجا بیکار تا به گردن

کو طاعتی که ما را تاکوی او رساند

تسبیح تا زبان ست زنار تا به گردن

اعضا به خم شکستیم زین بار تا به گردن

رنگ حنایش امشب سیر بهار نازست

پابوس و منت خون بردار تا به گردن