نه او شدی نی به خود رسیدی چه لازمت بود بنگ خوردن

به ظلمت آباد ملک صورت دلست سرمایه کدورت

ندارد ای بیخبر ضرورت به ذوق آیینه زنگ خوردن

به سعی تحقیق پر دویدی به عافیت هرزه خط کشیدی

به کیش آن چشم فتنه مایل به فتوی آن نگاه قاتل

بحل گرفتند خون بیدل چو می به دین فرنگ خوردن