بر محرمان ستم است اگر زرگل رسد به محک زدن

چه ظهورگرد سپاه تو چه خفا تغافل جاه تو

به گشاد و بست نگاه تو در راز ملک و ملک زدن

به جهان رنگ فنا اثر غم امتحان دگر مبر

تو شه قلمرو عزتی چه جنون ز طبع تو جوش زد

که درند جیب تعینت غم پینه بر کپنک زدن

ز مزاج پیچش خلق دون خجل است طعنه گر فنون