نشوی جراحت مرده را هوس آزمای کلک زدن

تو شه قلمرو عزتی چه جنون ز طبع تو جوش زد

که درند جیب تعینت غم پینه بر کپنک زدن

ز مزاج پیچش خلق دون خجل است طعنه گر فنون

اثر دماغ رعونتت شده رنگ پستی دولتت

به کجاست گوشه زانویی که توان علم به فلک زدن

بگذر ز حاصل مدعا که به حکم فرصت بی بقا