ز شنای بحر گمان مرو به خیال باطل حک زدن

بگذر ز حاصل مدعا که به حکم فرصت بی بقا

چمن است بر سر زخم ما گل انتظار گزک زدن

پی وهم هرزه عنان مدو به سراب غرق گمان مشو

حذرای حسود جنون حسب که به حکم آگهی ادب

مثلی که بیدل مازند به تو نیست کم ز کتک زدن