نشئه آب و گل و شوخی بنای وحشتیم

هر کجا تاجیست آخر نقش پا خواهد شدن

بی تلافی نیست شوقم در تک و پوی وصال

دست اگر کوتاه شد آهم رسا خواهد شدن

دامنی گر بشکنی تعمیر ما خواهد شدن

در بیابانی که دل می نالد از بار غمت

گر همه کوه است پا مال صدا خواهد شدن