ناز می گویدکه آخر مهربان خواهم شدن

همعنان آهم آشوب جهان خواهم شدن

پیرو اشکم محیط بیکران خواهم شدن

دل ز نیرنگ تغافل های او مایوس نیست

چون سحر زخمم سفارشنامه گلزار اوست

قاصد خون گر نباشد خود روان خواهم شدن

نرگسش را گر چنین با تیره روزان الفت است