مانند شرر دانه بیحاصل ما را

تا چند به عیب من وما چشم گشودن

آیینه ما آب شد از شرم نمودن

نا کاشته دیدند سزاوار درودن

زین بیش که کاهیدی از اسباب تعین

ای صفر هوس بر تو چه خواهند فزودن