می جوشد ازین پرده چو گفتن ز شنودن

نا صافی دل بیخبر از وهم و گمان بود

تمثال بر آیینه ما بست زدودن

علم و عملی چند که افسانه وهم است

ما را به تصرفکده عالم اسباب

دستی ست که باید چو نفس بر همه سودن

خمیازه غنیمت شمرد ذوق وصالم