ما خاک نشینان چمن عیش دوامیم

دستی ست که باید چو نفس بر همه سودن

خمیازه غنیمت شمرد ذوق وصالم

چشمم به تو وا می کند آغوش گشودن

گل از سر تسلیم محالست ربودن

جز عجز ز پیدایی ما پرده گشا نیست

انداز خمی هست در ابروی نمودن