که باید تا ابد شرمنده احسان خود بودن

ز تشویش دو عالم چشم زخم آزاد می باشد

ته یک پیرهن از پیکر عریان خود بودن

دو دم شغل معاصی انتظار رحمتی دارد

تو محرم نشئه فرصت شناسی نیستی ورنه

به صد فردوس دارد ناز در زندان خود بودن

خیال سدره و طوبی نیاز طاق نسیان کن.