به صد فردوس دارد ناز در زندان خود بودن

دو دم شغل معاصی انتظار رحمتی دارد

که باید تا ابد شرمنده احسان خود بودن

تو محرم نشئه فرصت شناسی نیستی ورنه

خیال سدره و طوبی نیاز طاق نسیان کن.

نگاهی بایدت در سایه مژگان خود بودن

رضای خاطر فرصت ضرور افتاده است اینجا