بر دستگاه هستی چندان هوس مچینید

در بیضه چند چون سنگ بال شرر گشودن

در گلشنی که شوقش بر صفحه ام زد آتش

فردوس در قفس داشت طاووس پر گشودن

بیش از تبسمی نیست خوان سحر گشودن

مغرور جاه و عبرت افسانه خیال است

در خواب هم ندارد چشم گهر گشودن