از درد حقگذاری جز موی سرگشودن

مغرور جاه و عبرت افسانه خیال است

در خواب هم ندارد چشم گهر گشودن

چینی به مرگ فغفور کاری دگر ندارد

دل بسته وفایی جهدی که وانگردد

ظلم است این گره را بی دست تر گشودن

وارستن از تعلق با ما نساخت بیدل