خونم نزند دست به دامان چکیدن

آن عجز شهیدم که به صد رنگ تپیدن

بی وضع رضا بهره ز هستی نتوان برد

از خاک که چیده ست گهر جز به خمیدن

دندان طمع تیز مکن بر هوس گنج