هر جاست سری نیست گریزش زگریبان

مانع نشود چشم ، نگه را ز رمیدن

از دل به خیال آنهمه مغرور مباشید

تاکی گل عکس از چمن آینه چیدن

در چاه میفتید ز رفعت طلبیدن

تاکی چو نگه در هوس آباد تخیل

یک رشته موهوم به صد رنگ تنیدن