آن فاخته ام کز تپش سعی جنونم

بر بال وپرم دوخته صد چشم پریدن

کس مانع جولان ره عجز نگردد

نتوان قدم سایه به شمشیر بریدن

از طوق چو زنجیر توان ناله شنیدن

گر نشئه نیرنگ تماشای تو این است

از حیرت آیینه توان باده کشیدن