طاووس من احرام تماشای که دارد

تمثال ندارد سر آیینه خریدن

تا پیرهنی چند به نیرنگ ببالیم

چون شمع کفاف ست سر انگشت مکیدن

دل گشت سراپای من از آینه چیدن

دست هوسم شیفته دامن کس نیست

بیدل چو نسیمم همه تن گرد رمیدن