دل گشت سراپای من از آینه چیدن

تا پیرهنی چند به نیرنگ ببالیم

چون شمع کفاف ست سر انگشت مکیدن

طاووس من احرام تماشای که دارد

دست هوسم شیفته دامن کس نیست

بیدل چو نسیمم همه تن گرد رمیدن