تا گوش می توان شد نتوان همه زبان شد

تا برنیایی از خویش نتوان به خود رسیدن

خوبی یکی هزار است از شیوه تواضع

ابروی نازگردد شاخ گل از خمیدن

نقصان نمی فروشد سرمایه شنیدن

ای هرزه جلوه فهمان غافل ز دل مباشید

کوری درشت رو یی آیینه را بدیدن