شهادتگاه عشق است این مکن فکر تن آسانی.

مجو از ناله ام تاب نفس در سینه دزدیدن

که این طومار حسرت بر ندارد ننگ پیچیدن

میسر نیست اینجا جز به زیرتیغ خوابیدن

درین دریا که عریانی ست یکسر ساز امواجش

حباب ما به پیراهن رسید از چشم پوشیدن