که ممکن نیست چون صبحم نفس در سینه دزدیدن

هراسی نیست از شور حوادث محو حیرت را

به هر صرصر ندارد شعله تصویر لرزیدن

چسان خواهم به چندین چاک دل مستوری رازت

نیاز امتحان شوق کردم طاقت دل را

متاع بوی این گل رفت در تاراج پوشیدن

جنون بینوایم هر چه بندد محمل وحشت