به ناموس وفا مهر لب غماز گردیدن

سر گرد سری دارم که در جولانگه نازش

چو رنگم می شود بال و پر پروازگردیدن

پس از مردن بقدر ذره می باید غبارم را

دو عالم طور می خواهدکمین برق دیدارش . ..

به یک آیینه دل نتوان حریف نازگردیدن

گرفتم گل شدی ای غنچه زین باغت رهایی کو