شرارت گر نگه واری پر افشاند غنیمت دان

به یک آیینه دل نتوان حریف نازگردیدن

گرفتم گل شدی ای غنچه زین باغت رهایی کو

گره وا کردن ست اینجا قفس پرواز گردیدن

به رنگ رفته نتوان بیش از این گلباز گردیدن

فنا هم دستگاه هستی بسیارمی خواهد

بقدر سرمه گشتن بایدم بسیارگردیدن