بر باد رو و دست به دامان اثر زن

صبح است ازین مرحله یاس به در زن

چون صبح تو هم دامن آهی به کمر زن

کم نیستی از غیرت فریاد ضعیفان

چون نی گره کار تو لذات جهان است

گر دست دهد ناله ات آتش به شکر زن

خمها همه سنگند زمینگیر فشردن