غبار ساحلم را ای حیا بگداز و دریاکن

اثر پردازی تمثال تشویشی نمی خواهد

به یک آیینه دیدن چاره معدومی ماکن

ز ساز پرفشانیها عرق می خواهد افسردن

کنار عرصه سامان تماشا بیشتر دارد

ز باغ رنگ و بو بیرون نشین و سیر گلها کن

در اینجاگرم نتوان یافت جای هیچکس بیدل