سری از خواب اگر برداشتی اندیشه پا کن

به سعی بی نشانی آنسوی امکان رهی واکن

پر افشانست همت آشیان در چشم عنقاکن

ازین صحرای وحشت هر چه برداری قدم باشد

به یک مژگان زدن از خود چو حیرت می توان رفتن

اگرگامی نداری جنبش نظاره پیدا کن

ز رفع گرد هستی می توان صد صبح بالیدن