دل ها همه خلوتکده جلوه نازند

نقش قدم نشئه ز پیمانه طلب کن

از پهلوی دل شعله خرامند نفسها

ای اشک تو هم آتش از این خانه طلب کن

از هر صدف آن گوهر یکدانه طلب کن

توفانکده جوش محیط است سرابت

از لفظ خود آن معنی بیگانه طلب کن