من غلام نظر آصف عهدم کو را

سر و زر در کنف همت درویشان است

گنج قارون که فرو می شود از قهر هنوز

خوانده باشی که هم از غیرت درویشان است

صورت خواجگی و سیرت درویشان است

حافظ ار آب حیات ازلی می خواهی

منبعش خاک در خلوت درویشان است