عبادت کن عبادت کن عبادت کن عبادت کن

به نومیدی دل از زنگ هوسها پاک می گردد

گرش صیقل کنی از سودن دست ندامت کن

ز مشت خاک غیر از سجده کاری بر نمی آید

دل هر ذره اینجا چون تو جانی در بغل دارد

مناز ای بیخبر چندین ، مروت کن ، مروت کن

به احسان ریزش ابر کرم موقع نمی خواهد