حضور آفتاب از سایه ریزد رنگ خورشیدی

به خون هر دو عالم صفحه شوقی حنایی کن

ز پیش آهنگی قانون عبرت ها مشو غافل

به هر سازی که در پای شکست آید صدایی کن

چو محو جلوه اش گشتی دو عالم خودنمایی کن

حوادث با طبیعت کارها دارد ملایم شو

شکست رنگ بسیار است فکر مومیایی کن