تمیز نام و ننگست آشیان عزت و خواری

شکست رنگ بسیار است فکر مومیایی کن

نفس تا بی نشان گشتن کمین زندگی دارد

غبارت را به هر رنگی که می خواهی هوایی کن

اگر زین دام وارستی مگس باش و همایی کن

سحاب فضل از هر قطره استعداد می ریزد

نه ای کم از صدف ای دست حاجت دل گدایی کن